Dare to be Sensitive: Kitty Daniels over haar ervaring met de 3 A’s

  • 10 september 2015
  • 5

We hebben laatst 2 shetlanders geadopteerd, waarvan we eentje hebben moeten laten inslapen, onze Casper.  Dit is 4 september een maand geleden.  We hebben onszelf de tijd gegeven om het te verwerken.  Het doet nog pijn, maar blijven wachten tot het geen pijn meer doet om dan pas een maatje voor ons Dimmeke te gaan zoeken vonden we niet eerlijk tegenover hem.  We merken echt dat ze zich eenzaam voelt.

Dus zijn we dit weekend naar de opendeurdag geweest van het opvangcentrum waar Casper en Dimmeke van komen.  We mochten vandaag langs gaan om kennis te maken met de beschikbare paarden en pony’s.  Was ik de eerste keer te enthousiast of stond ik er onbewust gewoon niet voor open, ik weet het niet maar nu kwam ik tussen die paardjes en het leek precies of ik een gevoel van verdriet en miserie op mij kreeg.  Ik voelde me zo onrustig en weemoedig.

In het weekend hadden we goed kunnen rondkijken zodat we vandaag konden kennismaken met die paardjes waar ons oog (en hart) opgevallen was.  In hun kudde liepen enkele grote paarden en shetlanders.  We hebben daar een tijdje staan ronddraaien om info te verzamelen.  Geen paard dat tot bij ons kwam…

Ik vroeg aan die man van het opvangcentrum of ik mij mocht mengen tussen de groep om eens goed rond te kunnen kijken.  Hij waarschuwde mij voor 1 groot paard, de eigenares had ze weggedaan omdat dit een dominante en zure merrie was die kon aanvallen, bijten en schoppen.  Alle medewerkers van het centrum hadden bang van deze merrie, ze werd dan ook vanop een afstandje gevoerd enz… Ook waarschuwde hij me voor een wit/bruine shetland hengst, deze legde altijd de oren plat en viel aan…

Dus ik wandel tussen de kudde en weer dat gevoel kwam boven.  Ik kreeg er de tranen van in mijn ogen.  Weer geen enkel paard dat toenadering zocht.  Ik ben ergens tussen de kudde gaan staan en heb de 3 A’s boven gehaald.  Ik stond er een tijdje toen ik die man hoorde roepen “Kitty pas op é want dat is één die aanvalt!”, ik doe mijn ogen open en wie stond er vanop een afstandje te kijken naar mij met haar hoofd en hals laag? Die gevaarlijke zure merrie… Haar oren mooi op mij gericht, neusgaten die flink open en toe gaan.  Ik stak mijn hand uit, boog mijn rug een beetje en ze kwam (wel met een lang uitgestrekte hals) aan mijn hand ruiken.  Ik heb haar tijd gegeven zodat ze mij in haar op kon nemen.  We hebben daarna lekker staan kroelen, die man was zo verbaasd!

Daarna gingen we de grote stal binnen waar veel shetlanders stonden.  Ook daar vroeg ik of ik me mocht mengen tussen de groep, ik koos het groepje uit waar die dominante shetlander bijstond. Ik heb het groepje even geobserveerd en ben op mijn gevoel afgegaan.  Ik ben gaan zitten, tussen die groep die stond te rusten.  Ook daar weer de 3 A’s toegepast.  Wat daar allemaal gebeurde, wel we hebben 6 shetlanders bij geadopteerd dus ik kan je garanderen dat daar het een en het ander gebeurd is.  Ook die ene dominante hengst (en nog eentje specifiek) is contact komen maken.

Zo, Ik wou dit verhaal gewoon met je delen omdat dit zoveel met mij gedaan heeft qua gevoel. En omdat ik dat nog nooit had meegemaakt dat ik zo een dingen voel als ik ergens ben..

Wat je allemaal kan bereiken met de 3A’s!

Hier alvast een foto van Dimmeke en haar nieuwe maatjes:

kitty

Er verblijven op dit moment nog 2 shetlanders in het asiel.
Nadat ze geruind zijn, mogen ze ook naar hun nieuwe thuis.

Meer lezen over de 3 A’s?
Ga naar het artikel ‘Eerst connectie, daarna training’

Bekijk ook deze filmpjes:
Togetherness with ponies
Connectie via fysiek contact